ilang beses din akong nagising nung sabado ng madaling araw, nang siya ay muli kong makatabi pagkatapos ng isang buwan. asar na asar ako! naglalandian kami sa text bago ko siya nakasama ule, sabi niya paparamdam niya ule kung gaano niya ako kamahal. galing siya sa trabaho, halatang pagod. ako naman ay pagod sa biyahe. kumusta naman ang 4 na oras na biyahe?! -_-’ pero di ako nakatulog, sabi niya ay magpupuyat kami. natatak un sa isip ko, kaya kahit anong makaawa ng utak ko, mukang ayaw sumunod ng katawan ko.
sinubukan ko siyang gisingin, pero sa dating ng paghinga niya, halata talaga ang hapo na dumadaloy sa katawan niya. kinulit kulit ko, pero di umubra.
bigla kong naisip “naknampucha kang bata ka! di lang yan ang paraan upang maipakita niya na mahal ka niya”. umuwi pa nga naman siya ng zapote para pwede kaming magkatabi [sa office kasi siya natutulog para di na siya bibiyahe]. kaya, tinigil ko ang pangungulit at naisipan ko na tutal ay mahal ko talaga siya, hahayaan ko siyang makatulog nang mahimbing. sa pag-iisip ko, nakatulog ako.
nagising siya pagsapit ng 7am. halos sabay lang kaming nagising. nabigla siya nang nakita niyang nakakunot ako habang nakatitig sa mga mata niyang naniningkit sa antok. bigla niyang naalala ang kaniyang pangako ngunit niyakap ko na lamang siya at binulong na hinayaan ko na lang siyang matulog nang mahimbing dahil gusto kong makapagpahinga siya dahil pagod siya. hinigpitan niya ang yakap sa akin, mukhang natouch sa sinabi ko.
nakakatawa sigurong isipin na ang bata-bata ko pa, ginagawa ko na un. sa mga religious or conservative, sinasabi nilang immoral un since outside the marriage un. nag-iba na rin ang pananaw ko sa buhay! dati, against ako sa mga sobrang liberated pagdating sa ganyang usapin. pero ngayon, tahimik kong pinagtatanggol ang aking ginagawa dahil iniisip ko need un! wahahaha! pero, sa verbal conversations, di ako ganun kakomportable ilahad ang aking opinion tungkol dun. sanay kasi ako sa bahay, na di un pinag-uusapan.
pero sa totoo lang, sa kanya ko lang naranasan na gawin un dahil sa pagmamahal talaga. siguro iniisip mo, ano ang alam ko sa ganyang bagay? teenager lang ako! [di na teenager ang bf ko kasi 24 na siya. haha!] dati, ginagawa ko un just to satisfy my teenage hormones na maagang namulat dahil kakabasa ng mga kung anu-anong babasahin. to be honest, nagttwo time pa ako noon pag di ako natuwa dun sa guy. may time pa na nakikipag one night stand ako. pero ngayon, di ko na magawa un. isang beses sa isang buwan ko siya pinupuntahan [ako ung pumupunta kasi may trabaho siya mula lunes hanggang sabado. biyernes ng gabi ako lumuluwas at darating ako sa las piƱas pagsapit ng madaling araw. pero pag di kami magkasama, todo purga kami sa ganung gawain. ni self-gratification ay di namin ginagawa. hehe!
iba ung pakiramdam ko ngayon. kung dati, parang pampasingaw lang ng init ng katawan... ngaun, nang naging kami, ung parang nag-uumapaw ang puso ko, pakiramdam ko nalulunok ko ang mga bituin sa langit. haha! nagiging corny pa ang utak ko sa kabila ng mga pigil kong ungol. pag naiisip ko un, napapangiti ako. pag natatapos pa kami, palihim akong umiiyak sa sobrang tuwa [emosyonal kasi ako. naiiyak ako pag sobrang saya, naiiyak ako pag nalulungkot o nasasaktan].
we know the possible consequence of our actions, kaya naman we are careful. we are responsible for our actions. though pwede naman niya akong panagutan kung sakaling madisgrasya niya ako, di pa ako tapos mag-aral. against din ung father niya sa ganun. kaya talagang mas nag-iingat kami. haha!
pero aun, mahal ko tlaga siya. at mahal niya ako. kahit pa sabihin ng mommy ko na may iba pang lalaki na better pa, para sa akin wala nang hihigit sa kanya. maaaring sa ibang aspeto ng pagkatao niya, pero sa kabuuan, wala nang makakahigit pa sa kanya. <3
pag-ibig nga naman.. anu’t anuman yung kalalabasan nyan, kailangan prepared kayo pareho..
Comment by iskagero — September 18, 2008 @ 8:57 am